hayat

hayat ne.. nereye kadar neyle dolu...

bu mu o mu...

ne zaman gelecek sonu..

Be Different | Create Your Style

Photoshop CS 3 pen tool ağırlıklı bir çalışma ve bolca hayal gücü.....

Önce topraktım şimdi ağaç oldum

Derya denizler gibi dalgalandım şimdi duruldum

Kendimi buz gibi çok sert zannederdim

Meğer ne kolaymışım hemen eriyiverdim

Herşey dün gibi inan gelir geçer

Bilemezsek kıymeti hayat bizi içer

Herşey dün gibi inan gelier geçer

Bilemezsek kıymeti hayat bizi içer

++++++

Bu benim gurur gecem görsün cümle alem

Yıkamaz kimse inan kalbimdir benim kalem

İşte uzattığım sana yeminli elim

Sımsıkı tut ki bu yolda düşmeden yürüyelim

Her şey dün gibi...... Bilemezsek kıymeti.......

Tut ki elimden düşmeden yürüyelim

Tut ki elimden düşmeden yürüyelim

Tut ki elimden düşmeden yürüyelim

Tut ki elimden birlikte yürüyelim

Hayko Çepkin - Yalnız Kalsam albümü

Bursa'da Zaman | Ahmet Hamdi Tanpınar

Bursa’da Zaman

Bursa’da bir eski cami avlusu,
Küçük şadırvanda şakırdayan su;
Orhan zamanından kalma bir duvar...
Onunla bir yaşta ihtiyar çınar
Eliyor dört yana sakin bir günü.
Bir rüyâdan arta kalmanın hüznü
İçinde gülüyor bana derinden.
Yüzlerce çeşmenin serinliğinden,
Ovanın yeşili, göğün mavisi
Ve mimarilerin en ilâhisi.
Bir zafer müjdesi burda her isim:
Sanki tek bir anda gün, saat, mevsim
Yaşıyor sihrini geçmiş zamanın
Hâlâ bu taşlarda gülen rüyanın.
Güvercin bakışlı sessizlik bile
Çınlıyor bir sonsuz devam vehmiyle.
Gümüşlü bir fecrin zafer aynası,
Muradiye sabrın acı meyvası,
Ömrünün timsali beyaz Nilüfer,
Türbeler, camiler, eski bahçeler,
Şanlı hikâyesi binlerce erin,
Sesi nabzım olmuş hengâmelerin
Nakleder yâdını gelip geçene.
Bu hayalde uyur Bursa her gece,
Her şafak onunla uyanır, güler
Gümüş aydınlıkta serviler, güller
Serin hülyasıyla çeşmelerinin.
Başında sanki bir mucizenin,
Su sesi ve kanat şakırtısından
Billur bir âvize Bursa’da zaman.
Yeşil türbesini gezdik dün akşam,
Duyduk bir musiki gibi zamandan
Çinilere sinmiş Kuran sesini.
Fetih günlerinin saf neşesini
Aydınlanmış buldum tebessümünle.
İsterdim bu eski yerde seninle
Başbaşa uyumak son uykumuzu,
Bu hayal içinde... Ve ufkumuzu
Çepçevre kaplasın bu ziya, bu renk,
Havayı dolduran uhrevi ahenk.
Bir ilâh uykusu olur elbette
Ölüm bu tılsımlı ebediyette,
Belki de rüyası eski cedlerin,
Beyaz bahçesinde su seslerinin.

Ahmet Hamdi Tanpınar

Ahmet Hamdi Tanpınar (23 Haziran 1901, İstanbul - 24 Ocak 1962, İstanbul), Türk
romancı ve şair.
1923 yılında İstanbul
Üniversitesi Edebiyat Fakültesi’ni bitirdi. Liselerde, yüksek okullarda
çeşitli dersler okuttu. 1939 yılında İstanbul Üniversitesi’nde Yeni Türk
Edebiyatı profesörlüğüne atandı. 1942-1946 yılları arasında Maraş Milletvekili olarak görev
yaptı. Bir süre Milli Eğitim müfettişliği yaptıktan sonra 1949 yılında Edebiyat
Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü’ndeki görevine döndü.
İlk şiiri 1920’
de yayımlanmıştı. Altmış kadar şiirinden ancak otuz yedisi ile, tek şiir
kitabını ölümüne yakın çıkardı: Şiirler (1961; Bütün Şiirleri adıyla
genişletilmiş olarak 1976). Şiirlerinde bir imaj ve müzik kaygısı taşıdığı,
hikaye ve romanlarında da, başta zaten tema’sı olmak üzere, psikolojik anları,
bilinçaltını aradığı, yansıttığı görülür. (Geniş bilgi Prof. Mehmet Kaplan’ ın
Tanpınar’ ın Şiir Dünyası;1964 kitabında).
Çeşitli baskıları olan eserleri Dergah
Yayınları’ nda toplanmaktadır. Enis Batur, 1992 yılında
Ahmet Hamdi Tanpınar’ dan “Seçmeler” adlı bir kitap hazırladı.

alıntı: wikipedia